Marketing, Strony Internetowe

„Zrobię to wieczorem”. I właśnie tak tracisz klienta.

Kobieta siedząca przy stole i przeglądająca telefon

„Zrobię to wieczorem”. Najdroższe zdanie w internecie.

Siedzisz w samochodzie przed szkołą. Masz siedem minut do odbioru dziecka. Przeglądasz ofertę weekendowego wyjazdu. Hotel wygląda świetnie. Termin pasuje. Cena też. Klikasz „Rezerwuj”. A tam jeszcze trzeba wybrać pokój, dopasować pakiet, przeczytać warunki, założyć konto i przejść do płatności. Telefon dzwoni. Dziecko wychodzi. Zamykasz kartę. „Zrobię to wieczorem”. Wieczorem jest pranie, kolacja i sto innych rzeczy. Nie wracasz. Nie dlatego, że hotel Ci się nie podobał. Dlatego, że w tej jednej chwili zakup wymagał więcej uwagi, niż mogłaś mu dać.

Właściciel widzi porzucony koszyk. Człowiek widzi przerwane życie.

W panelu analitycznym zostaje niedokończona rezerwacja. Można ją nazwać porzuceniem, brakiem intencji albo słabym ruchem. Ale raport nie pokazuje, że ktoś właśnie odbierał dziecko, gotował obiad albo jechał autobusem i wysiadł na swoim przystanku. Nie wiemy, dlaczego konkretna osoba przerwała zakup. I właśnie dlatego nie powinniśmy automatycznie przypisywać każdej przerwanej ścieżki wysokiej cenie czy złej reklamie. Czasami problemem jest zwykłe życie, które nie czeka, aż klient dokończy nasz formularz.

Badania pokazują, że drobne przeszkody potrafią mieć znaczenie.

Badania Baymard Institute dotyczące użyteczności procesu zakupowego dokumentują problemy wywoływane przez złożone formularze i niejasne kroki zamówienia. Z kolei metaanaliza Piersa Steela poświęcona prokrastynacji pokazuje znaczenie odraczania działań i mechanizmów samoregulacji. Te badania dotyczą różnych zjawisk, dlatego nie należy udawać, że wspólnie dowodzą jednej prostej przyczyny porzuconego koszyka. Nie da się na tej podstawie powiedzieć, że jeden dodatkowy krok odbierze każdej firmie określony procent sprzedaży. Można jednak postawić rozsądną hipotezę: im więcej niejasności i pracy w kluczowym momencie, tym więcej okazji, by decyzja została przerwana.

Kobieta przy stole ze smartfonem, chwila przerwana codziennymi obowiązkami
Fot. Brooke Cagle / Unsplash

Nie myl zainteresowania z gotowością do wypełniania dokumentów.

Ktoś może chcieć kupić sukienkę, ale nie mieć przy sobie karty. Może chcieć zarezerwować pokój, ale potrzebować jeszcze ustalić termin z partnerem. Może być gotowy zamówić usługę, ale nie wiedzieć, co wpisać w polu „opisz szczegółowo potrzeby biznesowe”. To nie są te same sytuacje. Nie każda wymaga rabatu, reklamy remarketingowej czy telefonu od handlowca. Czasem wystarczy pokazać pełny koszt wcześniej, pozwolić wrócić do wybranego wariantu albo usunąć pytanie, na które klient nie potrafi jeszcze odpowiedzieć.

Firma mówi: „To tylko kilka kliknięć”. Klient ma już dość klikania.

Dla osoby, która budowała stronę, proces jest prosty. Wie, co oznacza „wariant”, „dodatki”, „dane do faktury”, „potwierdzenie”. Przechodzi go po raz setny. Klient robi to pierwszy raz, na małym ekranie, między innymi obowiązkami. Dla niego każde nowe pole jest kolejną decyzją. Każda niejasność każe się zatrzymać. Każdy nieoczekiwany powrót do początku zabiera poczucie kontroli. Nie potrzebuje instrukcji obsługi Twojego sklepu. Potrzebuje drogi, którą przejdzie bez zastanawiania się, co autor miał na myśli.

Zamiast kolejnego rabatu sprawdź, gdzie człowiek musi myśleć.

Otwórz proces zakupu na telefonie i przejdź go od początku. Przy każdym ekranie zapytaj: czy klient wie, co ma zrobić; czy widzi pełną cenę; czy rozumie, dlaczego prosisz o dane; czy po przerwaniu może łatwo wrócić? Zobacz, ile decyzji wymaga strona, zanim pojawi się potwierdzenie. Następnie porównaj to z danymi z GA4 i faktycznymi zamówieniami. Jeśli ludzie odpadają na jednym etapie, nie zgaduj przyczyny. Obejrzyj nagrania sesji tam, gdzie masz do tego podstawę prawną i zgodę, albo przeprowadź kilka testów zadaniowych. Dopiero potem zmieniaj stronę.

Kilka słów ode mnie: nie projektuj strony dla człowieka, który ma czas.

Wiem, jak łatwo patrzeć na wykresy i zapominać, że po drugiej stronie jest ktoś z zakupami w bagażniku, dzieckiem wołającym z drugiego pokoju i telefonem na pięciu procentach baterii. Ten ktoś nie jest „niezaangażowanym użytkownikiem”. Jest człowiekiem, który próbował coś załatwić. Jeśli chcemy, żeby wrócił, musimy mu to ułatwić. Nie zasypywać go przypomnieniami, zanim naprawimy przeszkodę, przez którą wyszedł.

Brutalna prawda.

Klient nie żyje po to, żeby dokończyć Twój lejek sprzedażowy. To Twoja strona ma zmieścić się w jego życiu. Nie odwrotnie.

Źródła

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *